Brittany Salmon

Gedurende die laaste paar maande het baie van ons vriende en familielede deur intense verlies en lyding gegaan. Die afgelope paar jaar was vir baie mense moeilik, en ek vemoed dat jy in ’n soortgelyke situasie is. Daar is baie min wat ondgedeerd gelaat is. Of lyding gekom het van die pandemie, orkane, sneeustorms, veldbrande, onverwagte mediese diagnoses, of dalk selfs die sonde van ander – swaarkry en hartseer het ons gemeenskappe geteister.

Maar hartseer en verlies is nie nuut vir die mensdom nie, en dit kom beslis nie as ’n verrassing vir ons God nie.

Dwarsdeur die Skrif sien ons ’n God wat naby die gebrokenes van hart kom. Ek hou daarvan hoe die Skrif nie net plek maak vir diegene wat deur hartseer en lyding wandel nie. Die Bybel is eerder ’n lydensverhaal wat lewe gee. Die hoofkarakter in die groot boodskap van die Skrif is ’n goeie en lydende Dienaar, een wat uiteindelik ’n verskriklike dood ly sodat ander toegang tot die ewige lewe kan hê. Lyding is nie vreemd in die verhaal van Christenskap nie; dit is ’n sentrale tema.

’n Vriend het eenkeer vir my gesê, “God is groot genoeg om jou hartseer te dra. Hy is groot genoeg om enige vrae wat jy mag hê te dra. Hy is groot genoeg vir alles van jou – so bring jou volle self na die tafel. Laat geen deel agter nie, selfs die harde en morsige dele. Neem hulle na ons goeie en liefdevolle Vader.”

Dit is die ding van ons God. Jy hoef nie voor te gee nie. Hy verwag nie dat ons na Hom toe moet kom en maak asof die lewe goed is nie, selfs al is dit nie. Hy het beslis nie nodig dat ons presteer of probeer om sy liefde te verdien nie. In plaas daarvan gee Hy dit gratis aan ons. Deur groot lyding aan die kruis het God sy onvoorwaardelike liefde aan ons gegee en belowe om eendag weer te kom en alles wat verkeerd is reg te stel.

Die boek Klaagliedere is ’n goeie voorbeeld van hoe, terwyl ons wag op die wederkoms van Christus, sonde, hartseer en lyding steeds verwoesting op hierdie aarde sal saai. En ons ignoreer nie daardie hartseer nie, ons betreur dit eerder. Ons maak ruimte vir die lyding en laat toe dat dit ons nader dryf aan God se liefde, waar ons stabiliteit en krag vind bo wat ons ons kan indink.

So vandag, vir dié van julle wat belas en swaar belaai is, wil ek dieselfde uitnodiging gee wat my vriend baie jare gelede vir my gegee het. Klaagliedere nooi ons uit om ons volle self, ons volle weeklag na die Here te bring. En terwyl ons weeklaag, hetsy deur wonde van ons sonde of die sondes van ander, roep ons uit: “Bring ons terug na U toe, Here, sodat ons na U kan terugkeer; vernuwe ons lewe soos in dae tevore.”

Mag jy vandag in weeklag vertroosting vind in die arms van jou Verlosser, en mag Hy jou lewe vernuwe in die dae wat kom.