Ek hou BAIE van teologie. Ek het een oggend vir my kamermaat hallo gesê met ‘n hewige verduideliking oor Jesus se versoeking en die hipostatiese vereniging, onbewus daarvan dat sy dalk sou wou wag tot na ontbyt voordat sy ‘n teologiese probleem wil bespreek. Ek het haar slaperige reaksie beantwoord met: “Dit is nie hoe dit werk nie!” Wat my geloof betref, steun ek swaar op my kennis. Ek verbind my met God deur my verstand, en wanneer ek ‘n moeilike boek lees of ‘n teologiese referaat wat goed nagevors is skryf, voel ek na aan Hom.

Hebreërs is ‘n ryk boek vir iemand soos ek, propvol teologiese uitleg wat beide insiggewend en soms effens ingewikkeld is. Hierdie gedeelte van die boek, hoofstuk 10:19-25, word soms as ‘n meer praktiese deel gesien. Hierdie gedeelte neem baie van die teologiese kwessies wat reeds bespreek is – die ou en nuwe verbonde, die betekenis van die offerstelsel en Christus se  vervulling daarvan, die betekenis van die priesterskap – en toon aan hoe hierdie waarheid die grondslag vir getroue aksie is. Tog word die instruksies wat hier gegee word nie buite konteks gegee nie, maar as die regte reaksie op ryk teologie.

Christus het ‘n “vars en lewende weg” vir ons moontlik gemaak en om so te leef, sal vereis dat ons waarhede oor Hom met ons verstand moet ken en dat ons anders moet leef as gevolg van hierdie waarhede. Verse 19-22 som sommige van die dinge wat reeds gebeur het, op. Christus se offer het die geestelike versperring tussen ons en God weggeneem, en die rol van die hoëpriester volmaak vervul en ons die soort blywende versekering gegee in ons status wat die ou offerstelsel nooit sou kon bied nie.

Ons eerste reaksie op hierdie waarhede kom in vers 22. Ons kom met ‘n opregte hart nader. Maar hierdie reaksie is nie net ‘n praktiese nota aan die einde van ‘n teologiese bespreking nie, dit is die hoogtepunt van wat alle goeie teologie moet doen: leer ons harte om die regte dinge lief te hê! Ons kom nader tot God, nie net ‘n abstrakte idee van God nie, maar  hierdie God wat Homself aan ons geopenbaar het deur sy reddingsaksies.

Daar is nog twee noodsaaklikhede in hierdie verse: hou onwrikbaar vas aan ons hoop (vers 23) en ‘besin’ oor hoe om mekaar aan te spoor tot goeie werke (vers 24). Na al die diepe teologie wat die skrywer van Hebreërs deurwerk om aan te toon hoe Christus ons toegang tot God gegee het, is ons reaksie: kom nader, hou vas aan ons hoop en oorweeg hoe ons mekaar kan bemoedig.

Hierdie gedeelte staan nie los van die res van die boek nie. Teologie is ons grondslag, nie die vervelige dinge waaroor sommige van ons wil baklei voordat ons nog tande geborsel het nie! Wie is hierdie God tot wie ons nader? Wat is hierdie hoop waaraan ons vashou? Wat is die “goeie werke” waartoe ons veronderstel is om mekaar aan te spoor? Waarom kom ons bymekaar, en waarom sou dit ‘n verlies wees om op te hou? Hebreërs gee antwoorde op hierdie vrae en herinner ons daaraan dat, wanneer ons die inhoud verstaan, ons daarop moet reageer.

Sommige van julle is waarskynlik meer soos ek – die denkende tipes – en sommige van julle is meer soos sommige van my geliefste vriende en familie – die gevoel tipes – maar ons benodig almal ‘n ryk teologie wat ons lewens verander. Miskien is jy op hierdie stadium van ons Hebreërs-studie moedeloos oor hoe ingewikkeld sommige van hierdie gedeeltes is, of miskien is jy opgewonde oor al die lekker vrae en probleme wat jy kan oplos. Hoe dit ook al sy, hierdie kort gedeelte herinner ons daaraan dat die studie van die Skrif die moeite werd is – en dat dit nie kan eindig met blote denke nie, dit moet ons lewens verander.

Trouens, hierdie gedeelte van verse 19-25 is een lang sin in Grieks. Dit is een van die snaakse dinge oor die manier hoe Grieks werk, maar dit herinner ons ook daaraan dat niks hiervan van iets anders geskei kan word nie. Ons oortuigings dryf ons dade en ons dade versterk ons ​​oortuigings. Die waarhede wat ons van God ken, verander hoe ons tot Hom nader. Die waarhede wat ons oor sy offers ken, verander hoe ons te midde van die skynbare wanhoop van ons wêreld hoop. Die waarhede wat ons ken oor die gemeenskap wat Hy bonatuurlik geskep en sy kerk genoem het, verander hoe ons met mekaar omgaan.

Week 5 Uitdaging:

Hebreërs 10:24-25 vermaan ons om mekaar aan te moedig, bymekaar te kom en mekaar tot goeie dade aan te spoor. Wy jouself toe om elke dag hierdie week op een van hierdie maniere een suster of broer in Christus op te bou. Teken in ‘n joernaal die maniere aan waarop jy sien hoe God in jou hart en lewe werk asook die lewens van jou medegelowiges terwyl julle probeer om mekaar aan te moedig en op te bou.

Week 5 Leesplan:

Week 5 Memoriseervers: